سخنرانیهای تند و تحریک آمیز مغایر با وظایف نمایندگان است
سید محمد حسین دریاباری
قانون اساسی جمهوری اسلامی اختیارات فراوانی به نمایندگان مجلس شورای اسلامی داده است.
دو وظیفه اساسی آن ها عبارتند از قانونگذاری بر اساس اصل هفتاد و یکم قانون اساسی ،نمایندگان مجلس شورای اسلامی میتوانند د ر تمام زمینههایی که نیاز باشد قانون وضع کنند. مجلس شورای اسلامی میتواند لوایح دولت که به مجلس ارائه میشود را بررسی و تصویب کند.
مضافاً بر این نمایندگان مجلس حق دارند در هر عرصهای طرحی را مهیا کرده و به تصویب برساند. در صورتی که طرح نمایندگان به قانون تبدیل شود دولت موظف است آن را اجرا کند. مگر موارد استثنایی که شورای امنیت ملی و یا شرایط خاص دیگری آن را متوقف کند.
در قانون اساسی برای بسیاری از موارد که مجلس باید آن را تصویب کند، اصل خاصی معین شده که نمایندگان میتوانند بر اساس آن قوانین را تصویب کنند.
مجلس شورای اسلامی وظیفه مهم دیگری هم دارد و آن نظارت بر عملکرد قوه اجرایی است. این نظارت از راههای مختلف تامین میشود وآن این که نمایندگان میتوانند به مقامات ارشد اجرایی تذکر شفاهی داده ویا تذکر کتبی دهند. آنان می توانند از طریق رئیس مجلس درخواست کنند وزیر یاوزیرانی را استیضاح کنند.
موضوع دیگری نیز نمایندگان در اختیار دارند و آن تحقیق و تفحص میباشد. مجلس میتواند در عرصههای مختلف اجرایی در هر بخشی ناکارآمدی مشاهده کرده ابزارهای نظارتی خویش را به کار بندد.
حتا نمایندگان می توانند بر اساس اصل ۹۰ قانون اساسی ، هرکسی شکایتی از قوه مجریه داشته به آن مراجعه کند و موضوع را با اصل ۹۰ در میان قرار دهد و اصل ۹۰آن را بررسی کند.
این مطالب گفته شد تا خوانندگان اختیارات نمایندگان را ملاحظه کنند نکته ی دیگری نیز وجود دارد نمایندگان میتوانند آن چه در ذهن دارند و گفتن آن برای جامعه ضروری است در مجلس به سخنرانی بپردازند. این موضوع را آیین نامه آن ها تعیین میکند .سخنان قبل از دستور، یا میان دستور. با این بیان مشخص میشود که نمایندگان هم باید در یک چهارچوب مشخصی موضعگیری کنند .
یکی از رویههای ناپسندی که به صورت سنت تبدیل شده و در همه ادوار نمایندگیها به چشم میخورد این است که نمایندگان در انتخاب مدیران نظر میدهند یا با آنان مشورت میشود البته ممکن است این حرکت مفید باشد آن هم به دلیل آگاهی از حوزه انتخابیهاش . اما نتایجی که به بار آورده بسیار ناپسند و غیرمعقول است. تصور میشود که دولت باید برای انتخاب مدیران از آنان اجازه بگیرد و این حرکت با تفکیک قوا مغایرت دارد. نمایندگان حق دخالت در امور اجرایی ندارند همان طور که دولت حق دخالت در امور قانونگذاری ندارد.
آمدن نمایندگان در میان مردم و رسانهها درصورتی مثمرثمراست که کارکرد خودرا مطرح کنند یا مشکلات حوزه انتخابیه خویش رابشنوند.نمایندگان مطالبی را مطرح نکنند که در جامعه تشویش ، اضظراب و ناامیدی مردم را به همراه داشته باشد. منتخبان مردم اگرچه مصونیت دارند ولی دستگاه قضایی نمیتواند از این موضوع به راحتی عبور کند. شما هرآن چه در ذهن وقوه مخیله دارید بگویید وقوانین ومقررات را نادیده بگیرید و هر نوع اتهام و یا مطالبی را به افراد، اشخاص ومسئولان نسبت دهید و پیگیری نشود این با آن عدالتی که خود شما هم میگویید همخوانی ندارد.
اخیرا بسیاری از نمایندگان در سخنرانیهای قبل از دستور و در رسانههای مختلف و در مساجد و نمازهای جمعه به سخنرانی مشغول شدند و از ناکارآمدی دولت سخن میگویند. مردم هم ناکارآمدی دولت و یا کارآمدی دولت را میبینند و مشاهده میکنند از سویی هجوم همه دشمنان را در گوشه و کنار ایران از نزدیک مشاهده میکنند حال شما به جای این که در جلسات خصوصی با دولت و مسئولان مربوطه بنشینید و مشکلات را حل کنید سزاوارتر است یا مردم را تحریک کنید و دستور به هستههای مختلف و گردهماییها کنید و گذشتهها را به یاد آورید که حوزهها تعطیل میشدند کفن میپوشیدند و اعتراض میکردند و اکنون هم چنین کنند. آیا شرایط الان با آن زمان یکسان است؟ آیا این سخنان مخل امنیت ملی نیست؟ بعضیها در کسوت نمایندگی در مورد حوزههای علمیه سخن میگویند که چرا حوزههای علمیه ساکتند؟ حوزه علمیه وجاهتی دارد که نمایندگان نمیتوانند برای او تصمیم بگیرند. حوزه علمیه بزرگانی دارد که میتوانند برای آن تصمیم بگیرند وتصمیم سازی کنند.حوزه علمیه در طول تاریخ با مردم بوده و هم اکنون نیز با مردم وانقلاب خواهد بود..حوزههای علمیه در تمام موارد حساس کشور و دشوارترین شرایط با مردم و مسئولان در صف اول قرار گرفت. در این باره نمونههای فراوانی وجود دارد که قابل انکار نیست.
جناب نماینده، ملت ایران با وضع خراب اقتصادی به ۳۰۰ نماینده حقوق ، مزایا امکانات ،خانه ، تسهیلات پرداخت میکند تا مشکلات مردم را به اتفاق دولت و قوه قضاییه حل کنند نه آن که مردم به خیابانها بریزند و اعتراض کنند . شما و امثال شما که میدانستید کاری از شما برنمیآید چه کسی شما را مأمور کرده تا این وظیفه بزرگ را بپذیرید؟ این ضعفها تنها در دولت فعلی مشاهده نمیشود. این ضعفها که شما میگویید در دولتهای قبل هم بوده اگر قبلیها کارشان را درست انجام میدادند به اینجا نمیرسید و اگر شما هم کارتان را درست انجام دهید به بعدیها منتقل نمیشود.
یکی ازپرسش ها ی مهم این است که چرا برخی از نمایندگان ،ازجمله منتخبان مردم قم با سخنرانیهای تند به دنبال تحقق چه چیزی هستند؟ چرا باقوانین واختیاراتی که دارید مسایل را حل وفصل نمی کنید ؟ آیا فکرمی کنیدهمه مردم با این شیوه موافقند؟ شما به جای حل مشکل به سخنرانی تند و تحریک آمیز مبادرت میورزید؟ همین که نمیتوانید خوب سخن بگویید مؤید آن است که نمیتوانید مشکلی را حل کنید. همین دلیل مهمی برناکارمدی است که خود را به سخنرانیهای تند وتحریک مشغول میکنید. نمایندگان ما سوگند یاد کردهاند قانونگذارانی خوب برای ملت ایران باشند و مشکلات را در چهارچوب مذاکره و گفتگو با سایر قوا حل کنید نه آن را در میان مردم بکشانید و جامعه را که التهابات فراوانی دارد ملتهبتر کنید.
مردم پردیسان که خود هزاران مشکل دارند و شما نمایندگان ناتوان از حل آن هستید برای سخنرانی شما چه کاری میتوانند انجام دهند. شما نمایندگان قم اگر میتوانید برای بهبود اوضاع قم و ساماندهی مشکلات آن در عرصههای مختلف فعالیت کنید به یقین مردم قدر شما را خواهند دانست. وضعیتی که اکنون در قم پدید آمده نتیجه تلاش نمایندگان مختلف بود که مهم ترین آن ها لاریجانی و امیرآبادی بودند به رغم اختلاف هایی که بین خود آنان وجود داشت، اما قم هرگز از ذهنشان فراموش نشد تا جایی که ممکن بود برای پیشرفت قم تلاش کردند و اکنون نیز در خاطرهی مردم باقی ماندند.
امیدواریم وتوصیه مینماییم نه شما نمایندگان بلکه همه نمایندگان فرصت کافی دارید با نمایندگان دولت ، با خود دولت و قوه قضاییه بنشینید تصمیمات قاطع بگیرید اگر مدیری ناکارآمد است میتوانید از راه دیگری برکنارش کنید این امور نیاز به سخنرانی نیست. کار به عمل برآید نه به سخن دانی.
سه شنبه 22 مهر 1404 شمسی / 21 ربیع الثانی 1447 / 14 اکتبر 2025 میلادی / سال بیست ویکم/ شماره 2725