آقای ذوالنوری هیچ قولی نداده و موضوع تازهای هم مطرح نکرده ا ست
سید محمد حسین دریاباری
بیست و پنجم مرداد دفتر نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی جهت قدردانی از خبرنگاران و اصحاب رسانه ، شماری از مدیران رسانه و خبرنگاران را که آقای همتی نژاد آن ها رااز فعالان رسانه استان خواند دعوت کرده و روز خبرنگار را گرامی داشتند. مدیر جلسه آقای همتی نژاد سعی کرد تا بیشتر خبرنگاران بگویند و آقای ذوالنوری بشنود و از قضا این اتفاق هم افتاد. مدیران رسانه و خبرنگاران از هرجا وهرچه که به ذهنشان آمده گفتند. اما محور اصلی این گپ وگفت حقوق و جایگاه خبرنگاران بوده است.
پس از پایان تشریفات معمول جلسه و صحبت کوتاه مدیر آن ، به عنوان نخستین نفر درباره جایگاه و حقوق خبرنگاران مطالبی را مطرح کردم وکوشیدم کوتاه اهم آن رابگویم . مهم ترین آن ، موضوع مسکن ، بیمه و امنیت شغلی بوده است و بالاخره هر یک از اعضای حاضر مطالب مورد نظر خویش را بیان کردند. با توجه به گرایشهای گوناگون فکری جو حاکم بسیار صمیمانه بوده است.
فراموش نمیکنم که این موضوع را هم به اطلاع آقای ذوالنوری و حضار در جلسه رسانده و یادآوری کردم که همه مطالبی که گفته شده یا میشود در جمع ۳ نماینده قم و مدیر کل وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی درسال گذشته مطرح شده است وتاکنون هیچ اتفاقی چشمگیر نیافتاده است.
شک و تردیدی برای بسیاری باقی نمانده که این مباحث و بیان هر ساله آن و منتج به نتیجه نبودن خسته کننده و ملال آور هم شده است. در کشورما و هر استانش همواره دهها موضوع مستحدثه و جدید پدید میآید درباره آن گفتگو و مباحثه صورت میپذیرد و پس از توجیه شدن همه ی ذینفعان تبدیل به قانون یا مقررات قابل قبول میگردد اما دقیقاً معلوم نیست که چرا در حوزه مطبوعات و رسانه کار مشکل و حل ناشدنی است. میتوانم با صراحت بگویم جناب آقای ذوالنوری حسن نیت دارد و آشنایی ما با ایشان به گذشتههای دور برمیگردد وتوضیحات شیوای وی به مباحث گذشته برمیگردد وبیان تاریخ کارهایی است که باید انجام می شد ولی به دلایلی که نمی دانیم صورت نپذیرفت. این مطالب در دولتها و مجالس مختلف مطرح شده هیچ نتیجهای در پی نداشته است. فیالواقع ایشان در آن میزبانی هیچ قولی نداده و موضوع تازهای هم مطرح نکرده است. یکی از راهکارهای مهم که نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی جهت حل مشکلات پیش روی خبرنگاران و اصحاب رسانه مطرح نمود ایجاد «نظام رسانه» است. پرسشی که مطرح میشود این است که «نظام رسانه» را چه کسی باید پیشنهاد داده و مصوب کند؟ بدیهی است لایحه را باید دولت داده و مجلس تصویب کند و اگر مجلس در قالب طرح تصویب کند و بار مالی داشته باشد دولت زیر بار نرفته و نمیرود و تازه شورای نگهبان هم با اصل ۷۵ قانون اساسی آن را بیاثر و ملغی خواهد کرد. وزارت فرهنگ و ارشاد هم تمایلی به این موضوعات و ساز و کار نشان نمیدهد دلیل آن روشن است این وزارتخانه در اداره خانه مطبوعات که چندان کار مهمی برای رسانهها ندارد نمیتواند قدم موثری بردارد و انتخابات آن هم همواره با مشکلات عدیده و رنگارنگی مواجه است چه رسد به این که اگر تشکیلات حوزه رسانه و مطبوعات گستردهترو پیچیدهتر گردد. با این اوصاف هرگز به دنبال موضوعی دشوارتر و هزینهبردار نخواهد رفت.
مطلبی درباره رسانههای مکتوب باقی مانده که باید به آن پرداخت با توجه به این که فضای مجازی بر کتاب و رسانه مکتوب تاثیر گذاشت ولی با این وجود رسانههای مکتوب از فضای مجازی ، بهتر دیده شدن را نجربه میکنند. ابزار و امکانات رسانههای مکتوب به گونهای به لحاظ قیمتی رو به افزایش گذاشته که این قبیل رسانهها به دشواری ادامه حیات میدهند. اکنون پرسش اساسی از متصدیان امور این است که در خارج از ایران چگونه هنوز کتاب و روزنامه در دست مردم وجود دارد و صنعت چاپ هم به شدت فعال است اما این موضوع در ایران مورد توجه مردم نیست؟ در کشور ما روز به روز کتاب و روزنامه در حال فراموشی است؟ با نبود رسانههای قوی در حوزهی مکتوب ، نبود نیروهای متخصص و یا امکانات و عدم توانایی اداره رسانههای مکتوب به هردلیل ، فراموش نکنیم که اگر رسانههای مکتوب به همین شکل رو به افول روند، مشکلاتی فراوانی برای زبان فارسی پدید خواهد آمد. آن گونه که رسانههای مکتوب در پاسداری از زبان فارسی همت میگمارند فضای مجازی چنین وظیفه ی دشوار و خطیر را نجام نمیدهند تاثیر فضای مجازی بر زبان فارسی در طول همین چند سال به خوبی پیدا و هویدا شده است.
چاپ شده درروزنامه گویه مورخه چهارشنبه 29 مرداد 1404 شمسی / 26 صفر / 20 /1447 آگوست 2025 میلادی / سال بیست ویکم/ شمار2690